Zaterdag 25 juni
Om half negen 's morgens stonden ze al te schreeuwen, de Lorelootjes.
De staf, net wakker, zuchtte eens diep, nou ja !
Na veel gepier vertrokken de Valken richting Uden.
In het begin nog zonder Peter, die zouden ze oppikken op de Hatertse brug.
De Valken stonden er bovenop te wachten, Peter onderaan, maar ze hebben
elkaar toch gevonden.
De volgende bemanning stond al klaar, met goede, op de Roetels's advies,
netjes nagekeken fietsen.
Hé Jeroen, lees jij geen Roetel ?
Een lekke band en nog geen meter gefietst.
Maar het lukte toch, alles en iedereen op weg, fietsers, vrachtauto en een
gevulde eend.
Herinneringen aan vorige jaren kwamen ineens weer boven, want het begon
wederom op de heenreis al te regenen.
Hierdoor verblind, geschrokken of verlamt reed Hans R. een auto plat.
Gelukkig deed z'n fiets het nog. Verder !
De Phantoms ging het voor de wind, slechts één lekke band.
Aangekomen in Uden verdween de regen.
Het opbouwen kon beginnen.
Even wat koeien wegjagen, schrikdraad mollen en bomen weghakken.
Al snel stonden de tenten netjes strak zoals het hoort.
Jeroen begon maar vast aan de hudo.
Hij maakte een mooi diep gat, daaroverheen werd een paal gelegd om op te
zitten.
John kwam even kijken en meende dat de paal te dun was.
Uitproberen dus, samen op de hudo en, tot groot leedvermaak samen in de hudo.
Nou ja !
Zo, nu lekker eten.
De kaas en het vlees lagen lekker koel, namelijk in Nijmegen bij de fam.
Hilgers.
Maar ook zoet smaakt lekker hoor.
Na de opening werd er traditiegetrouw een wandelingetje gemaakt.
Daarvan terug moesten we allemaal buiten blijven en één voor één de grote
tent in gaan.
Daar zat de inboorlingen hoofdman van het eiland.
Een geheimzinnige stem vertelde 20 keer hetzelfde verhaaltje, en evenzoveel
malen regende het in de tent.
Trouwens op de foto kun je zien wat voor een gezicht je trekt als je
schrikt.
Na deze vermoeide dag vertrokken we nar ons bed.
De Valken lazen nog wat, en daarna sliepen we in.
Zondag
De eerste nacht slapen viel niet mee, alles was nog wennen vooral de natte
kampdoop van de vorig avond. Zo kwam het dat zeer velen al zeer vroeg bij de
"sleeper" van de staf waren om ze te wekken. Twee uur later liep de wekker
af.
Wilbert mocht zijn kleine snoeptentje in, om iedereen een half plakje kaas
en wat hagelslagkorreltjes te geven, want maandag gingen de winkels pas open
en hij had zelf zo'n honger.
Toen werd er geopend.
Daar werd uitgelegd dat je elke dag met je patrouille kans had om het
"botje" te winnen.
De naam van de patrouille werd dan op het houten botje gezet. Daarbij werd
uitgelegd waarom zij wel en de anderen niet. Omkoopschandalen waren er niet
van de lucht.
Na de opening moest er aan het kampterrein gewerkt worden, maar ja, wat doe
je zonder touw. Alle tenten stonden goed, maar er waren geen tafels en ook
de regen begon naar beneden te komen. Zodoende werd de overdekte ruimte in
de wei geprobeerd om wat
droog te zitten en te zingen met limonade en koek van de fam. Van Oostveen.
's Middags was er een eetspel om je menu bij elkaar te rennen.
Als je alle stukjes had, die je van de leiders kon afpakken, kon je
de puzzel oplossen en het eten bij Wilbert halen.
Het menu bestond uit: Groentesoep (vooral groen)
Onkruidsalade
Neushoornneus
Vet
Water
Vooral Jantje Janssen en Pieter Woestenberg bleken onverwoestbaar bij dit
spel.
Jan had inmiddels een mooi kampvuur opgebouwd met kleine houtjes,
dennenappels, sprietjes, strootjes, één lucifer en een fles spiritus. Het
zingen ging niet zo goed, maar ja …. welterusten botjes.
Op het mededelingsbord hingen wat kamp en hudoregels en verder een
fotoprijsvraag.
De eerste was John in Loenen '76 bij het wassen, de tweede was een dode
vogel op straat.
Sommige hadden deze twee omgedraaid : wel origineel, maar niet goed.
Maandag
Heel vroeg in de morgen om half tien werd er bij de staf nog steeds
vergaderd over het opstaan "doen of niet".
Juist toen ze hadden besloten te blijven liggen werden ze door enkele vlotte
jongens gewekt.
Vooruit dan maar.
Er werd een partijtje boterhammen met kilo's beleg naar binnen gewerkt
waarna men met frisse moed begon aan de "inboorlingen sport".
Dit bestond uit 5 heerlijke sporten waarbij o.a. over een sloot moest worden
gesprongen. Ha, ha, ha.
Bij het landbesproeien werden de witte T-shirts in een oogwenk zwart. Nadat
men sport bedreven had kon men kiezen, of de stad (dorp) in of mee zwemmen.
Enkele sportievelingen gingen met Jeroen en John mee. Koud dat het was !
De zwemmers dropen ook al gauw af naar de dorpsstraat. Daar werden de
gebruikelijke artikelen ingekocht.
De Valken hadden maar wat te eten gehaald want ze hadden het zo slecht.
Er werd gegeten, wat wonderbaar smaakte. Tijdens dat eten of vlak daarna
leerde 2 mensen elkaar beter kennen ??? Nou ja !
Die morgen hadden er nog enige spelen gedaan moeten worden maar door
tijdgebrek waren die naar de avond geschoven.
Namelijk: Stokkenroof en centerbal.
Bij stokkenroof (of eigenlijk bekerroof) moest je proberen bij de
tegenpartij bekertjes te jatten, echter zij ook bij de ander. Het was weer
een heerlijk spel om ruzie bij te maken, gezellig hè ?
Bij centerbal was er maar één goal in het midden van het veld. Ook hier werd
danig onsportief gespeeld. Loreto zeker !
Welterusten (eigenlijk niet).
Dinsdag
1e Hike dag
De Valken, Phantoms en Mirages zouden vandaag aan de grote hike beginnen.
Voor de Freedom-fighters was er een mini-hike en een verassing naar
Eindhoven.
Het begon met een stevige wandeling van enkele kwartieren via
snoep-friet-eet-ijs keten naar de bus. Deze bracht iedereen in Veghel. In
dit dorp werd een schets gemaakt van de kerktoren. Er zit talent in Loreto,
want bij sommigen leek de schets op de toren van Pisa.
Nou ja.
Voor zwemmen was het voor de meeste te koud en te duur, zodat grote kado's
voor de boerin gekocht kon worden. Van Veghel al etend naar Dinther en
vanuit die plaats nog een kilometer of acht lopen naar Vinkel waar de
slaapadressen waren.
Alles ging goed, maar een honger dat iedereen had!
Maar wat bleek: Alle winkels in dat gat waren op dinsdag gesloten, dus
gingen John en Gérard in hun eendje met zijn tweetjes naar Oss friet en cola
halen.
Toe de ergste honger gestild was mochten de leiders ook eten samen met de
Freedom-Fighters op het kampterrein.
's Avonds gingen nog een paar leiders terug naar Vinkel om te kijken of
alles goed was en of de jongens niet al te veel aan het flirten waren met de
meisjes op de slaapadressen.
Iedereen had het goed getroffen: de Mirages mochten mee gaan hooien, de
Phantoms konden kleuren tv-kijken en de Valken hadden een 1e klas hotel met
vloerkleed en ontbijt op bed.
De mini-hike van de Freedom-Fighters ging ook redelijk en 's avonds was er
een kampvuurtje ter afsluiting van de geslaagde dag.
Oh ja, John had nog even naar Nijmegen gebeld:
19 kwartjes…………………….nou ja !
Woensdag
Al vroeg werden we wakker (de staf), dit keer niet door een paar lastige
jongens maar door het geratel van de neerkomende regen. Zoals gewoonlijk
waren we 2 minuten later "gewassen" en aangekleed aan het eten, ook hier
viel de weldadige rust op.
Pas later drong het tot ons door dat alle jongens weg waren, omdat er een
hike aan de gang was.
Omdat de rust niet zo beviel, en de regen bleef neerkomen, besloten twee
leiders (John en Jan) om iedereen maar eens te gaan opzoeken, om ze desnoods
op te porren om toch maar te vertrekken, dat was dan wel een tegenvaller
want bij alle drie adressen bleek dat ze allemaal vertrokken waren, op een
verstandige jongen na, n.l. Frank W. was achtergebleven om de staf op te
vangen en ons te helpen met de verdere opsporingen naar de verkenners.
Na wilde achtervolgingstochten (twee wielen van de grond e.d.) kwamen we de
groepjes eindelijk tegen. De Valken waren het verst maar hadden ondanks nog
een hele tippel voor de boeg: achteraf bleek dat zij nog het meest gelopen
hadden.
Mirages en Phantoms waren gaan liften wat hun aardig was gelukt (volgens hun
sterke verhalen, als we die geloven).
Nou ja !!! Desalniettemin kwamen de patrouilles rond 3 uur weer terug op het
kapterrein nadat ze eerst hun woede en stijve spieren konden uitleven op een
partijtje minigolf in Loenen.
De rest van de dag werd besteed om alle sterke verhalen van alle
gebeurtenissen op te sommen. Mocht je nog interesse hebben in wat er
eigenlijk al dan niet gebeurt is, raad ik je aan om de verslagen te lezen.
Eén ding is zeker, je houd er op z'n minst een nachtmerrie aan over.
Sinds dagen werd er weer een warme maaltijd genuttigd, waarna iedereen als
het ware plat ging om de vermoeienissen ten boven te komen en te wachten tot
het donker was omdat er een kampvuur op het programma stond. Maar toen het
eenmaal zo ver was, zat iedereen met kleine oogjes te kijken en te dromen
van dromenland, zodat het nog vroeg was toen iedereen op bed lag en het
ongehoord stil was.
Donderdag
P.L. dag
Traditiegetrouw werden de 1e piloten vandaag staf.
De stafleden verhuisden naar de bemanningen en wel als "laatste man".
De peroonsverwisseling werd zichtbaar gemaakt door het dragen van elkaars
truien.
Als eerste op het programma stond de trimbaan. Deze lag enige honderden
meters van ons terrein. Bij elk onderdeel moest je doen wat het bord
opdroeg. Bij elke goede sprong, stap, hinkel enz. kreeg je een punt. De
Mirages werden de grote winnaar. Op de terugweg van de trimbaan naar het
kampterrein moest er van iedere bemanning iemand worden gekleed in
bosproducten. Vier onherkenbare bosmensen waren het resultaat, tevens een
kaal bos. Voor de verandering werd er 's middags warm gegeten, en wel
macaroni, kilo's ………….
De middag werd gevuld met een dierengeluidenspel. Enkele jongens zaten in
het bos en deden een dier na.De spelers kregen een briefje met dierennamen,
ieder in een andere volgorde, en dan maar zoeken. Wie heeft het eerste zijn
blaadje afgewerkt.
Waar zit hij en hij en hij en hij en hij ……………………………………………
Het hele bos schudde van het gejank, geblaf, geblëd en vooral van het
kattengejank. Tevens begon het heerlijk te regenen. Degenen die het blaadje
vol hadden snelden naar de grote tent. Daar werd "gepraat" over wie de
winnaar was.
De nieuwe staf liet zich al steeds minder zien omdat ze zich het
ballonnenfeest van vorig jaar herinnerden. Daarom ging men volleyballen en
voetballen, dat ging nu eens heel goed.
Toen werden we geroepen voor de bingo. Voor een verslag daarvan, zie de
vorige 4 kampverslagen, commentaar overbodig. Snoepend viel men in slaap.
De stafjes blij dat ze niet verrast waren.
Vrijdag
Primitieve dag
De laatste volle dag alweer. Na een langzame start werden er vuurkuilen
gemaakt. Er werd driftig naar hout gezocht en de dennenappels verdwenen naar
het weiland. Er werd, door jongens met schone handen, deeg gemaakt voor
stokbrood. Eindelijk mocht je dan het padvindersmes gebruiken om een stok te
schillen. Het lukte allemaal best.
Daar kwam Wilbert met de kippen. Iedereen een halve. Het duurde wel lang
voor ze gaar waren, maar heerlijk. Het werd al schemerig.
De laatste avond was weer aangebroken, de week is weer sneller voorbij
gegaan dan als je had gedacht. Nou ja (sneller). Deze avond was wel iets
stiller als de voorgaande, maar ja wat wil je, maar de kelen kwamen pas los
toen het kampvuur eenmaal aan was, en dat duurde wel wat langen dan normaal,
het moest namelijk eerst donker worden voordat het pas "echt " was.
Zodoende zaten dan rond een uur of tien, het kan ook wel kwart over tien
zijn geweest, rond het kampvuur te genieten van koek, limonade,
chocolademelk en meer van deze sfeerverhogende lekkernijen.
Onderwijl werd het kamplied ten gehore gebracht, welliswaar in stukjes,
omdat niet iedereen alles tegelijk verwerken kon, zoveel was het nou ja ! (
het resultaat zie je elders in dit blad)
Tussendoor werden enkele komische stukjes opgevoerd, nou ja komisch, ligt
eraan wat je komisch vind, als je de humor van Jantje leuk vind is het wel
komisch, met zijn versies op div. liedjes. En als je dan de verslagen hoort
van alle patrouilles die een stukje voorlazen, ja dan moet je je wel te
barsten lachen.
Maar nu serieus, want er werden ook enkele blikkenjubileums gevierd van
mensen die het 5 jaar hebben weten vol te houden bij Loreto te blijven, dat
is wat je noemt een hele prestatie.
Daarna werden ze gehuldigd, waarbij ze een blik kregen, van blik, (pas 10
jaar Loreto een zilveren) als symbool dat ze na 5 jaar net zo leeg waren
(moeten zijn) las het blik zelf.
Je vraagt je natuurlijk af wie dat nu geweest zijn, zal ik de spanning er
niet langer op laten lopen. Hier zijn ze dan: John
Gérard
Henk St.
Frans
Hans Br.
Het is dus ook een hele eer voor hun om hier nog extra benoemd te worden.
Al met al deze avond was weer geheel geslaagd. Het is wel een beetje triest
dat het de laatste avond is geweest maar volgend jaar is er weer een kamp en
dan doen we het gewoon over.
Zaterdag
Al vroeg was de staf eruit. Vast de grootste rommel opruimen voordat de
jongens eruit waren. Verbaasd werden zij wakker, wat, gaan we nu al? We
hebben niet eens stratego gespeeld.
Schiet op joh ?
Veel gerammel met palen en slepen met pannen. Hans van Oostveen kwam ook
helpen en tot grote verbazing van de staf waren we ruimschoots op tijd
klaar.
Nu kwam het grote ogenblik: Wie was de winnaar van "Het botje" ?
Nou het moet gezegd worden, de beslissing was erg moeilijk. Maar toch, dat
ietsjes hadden ze meer, de Phantoms. Gefeliciteerd.
Het wachten was nog op Tesser met de vrachtauto. Enkele jongens die niets te
doen hadden kwamen op het originele idee om de auto van Reinier, die de
caravan kwam halen, in te graven. Dit lukte uitstekend.
Ook de prachtige eend van John moest eraan geloven. Al het zand onder de
wielen werd weggehaald. Resultaat ……………….Nou ja !
Na veel gepier kwamen de auto's weer los. Iedereen weer op weg. Zonder
probleem kwamen we op de basis, moe en vuil.
Nou tot ziens hë, tot de volgende keer !
De 10 geboden
1. Niet in de slee-per komen
2. Ook niet er net buiten
3. Verknoei geen water
4. Laat het water eerst koken
5. 2 keer toeteren = foerageren met 2 man
6. Met de pispot rammelen = verzamelen
7. Wees lief voor de koeien
8. Ook voor de leiders
9. Hijs de vlag als je op de hudo zit
10. Val er niet in (Nou ja)
Hoe verzonnen ze het, hé ?
Dank Dank Dank Harstikke dank
WillieMarioFrankHenkFrans
PieterHansChristiaan(alias Mesu)PeterToine
KeesPieterHenkHans
PeterJantjeJohnnyHansRonny
Uw aanwezigheid werd ten zeerste op prijs gesteld.
Dank
JeroenGérardJanJohn
Dank
Meneer Tesser die voor de tigste keer onze spullen bracht
Dank
Hans voor de bezoekjes
Dank
Wilbert voor je aangename aanwezigheid en de verzorging
van de inwendige mens
Dank
Marion voor de vele bloedige uren voor het typen van deze
verd. Krant
|